Η φωτογραφία είναι από το http://www.trekearth.com/Η μεγαλύτερη από τις λατρείες μου, αν εξαιρέσεις τα παιδιά μου, είναι η πατρίδα μου, τα Γιάννινα.
Δεν μπορείς να με πείσεις ότι υπάρχει πόλη ομορφότερη, καλύτεροι άνθρωποι από τους γιαννιώτες ή μεγαλύτερη ομάδα από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Είμαι ανένδοτος και δεν σηκώνω κουβέντα.
Ήμαστε και είμαστε παντού οι πρώτοι, έστω κι αν αυτό δεν αποδεικνύεται μερικές φορές με αριθμούς.
Δεν είναι σωβινισμός, είναι κάτι το ιερό, δεν περιγράφεται με λόγια.
Είναι μία υπέρτατη συνειδησιακή αντίληψη και την απολαμβάνω μέχρι δακρύων πολλές φορές.
Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι που διακρίνει μόνον εμένα. Είναι πάρα πολλοί και μάλιστα νέοι άνθρωποι που έχουν την ίδια τρέλλα μ΄εμένα.
Ο ήχος του κλαρίνου με κάνει και ριγώ και κλαίω.
Τί κλαρίνο και τι jazz! Έχουν τόσες μεγάλες ομοιότητες τελικά...
Δεν μπόρεσα ποτέ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι είμαι 450 χιλιόμετρα μακριά τους και γιαυτό πάντα ψάχνω την αφορμή για ένα ταξιδάκι για ένα καφεδάκι στις όχθες της πιο όμορφης και πολυτραγουδισμένης λίμνης του κόσμου.
Πατρίδα μου γλυκειά...
Δεν μπορείς να με πείσεις ότι υπάρχει πόλη ομορφότερη, καλύτεροι άνθρωποι από τους γιαννιώτες ή μεγαλύτερη ομάδα από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Είμαι ανένδοτος και δεν σηκώνω κουβέντα.
Ήμαστε και είμαστε παντού οι πρώτοι, έστω κι αν αυτό δεν αποδεικνύεται μερικές φορές με αριθμούς.
Δεν είναι σωβινισμός, είναι κάτι το ιερό, δεν περιγράφεται με λόγια.
Είναι μία υπέρτατη συνειδησιακή αντίληψη και την απολαμβάνω μέχρι δακρύων πολλές φορές.
Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι που διακρίνει μόνον εμένα. Είναι πάρα πολλοί και μάλιστα νέοι άνθρωποι που έχουν την ίδια τρέλλα μ΄εμένα.
Ο ήχος του κλαρίνου με κάνει και ριγώ και κλαίω.
Τί κλαρίνο και τι jazz! Έχουν τόσες μεγάλες ομοιότητες τελικά...
Δεν μπόρεσα ποτέ να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι είμαι 450 χιλιόμετρα μακριά τους και γιαυτό πάντα ψάχνω την αφορμή για ένα ταξιδάκι για ένα καφεδάκι στις όχθες της πιο όμορφης και πολυτραγουδισμένης λίμνης του κόσμου.
Πατρίδα μου γλυκειά...
No comments:
Post a Comment